Ye Bo0se Ko0cho0lo0

باشعور نامه

karentinia — Mon, 19 Jan 2009 10:12:18 GMT

بابا باشعور!!!

+مطلب فوق را فقط انسان های با فهم و شعور می توانند بخوانند.

موقتی

karentinia — Mon, 15 Dec 2008 15:21:49 GMT

اساسا بعضی ها دیگر دارند به ما فحش می دهند.

طبق معمول کوتاه می آییم

مدتی نمی باشیم

زت زیاد

خدایش بیامرزد

karentinia — Fri, 07 Nov 2008 07:48:18 GMT

خدایش بیامرزد.
هر کجای این شهر که می روم یادگار اوست. (تلمیح به آهنگ رو در و دیوار این شهر)
هیچ کجا را هم الحمد الله از قلم نینداخته ایم.
نا خود آگاه است که اشک امان نمی دهد.
وگر نه ما که دلمان برایش تنگ نمی شود.

.........................

+خدایش ایضا بیامرزد.
هرچند دیروز تولدش بود.
"تولدش مبارک"

..................................................

پ.ن:خدا وکیلی این کامنت رو بخونید. "اگه میتونستم میشستم عقده های دلمو بات باز می کردم اما حیف که داغ اعتماد بتو هنوز رو دلم هست". به من میاد با کسی این کارو بکنم؟!؟!؟

بی تو هم می شود نفس کشید

karentinia — Tue, 21 Oct 2008 16:57:18 GMT

فکر خیانتت دیوانه ام می کند.
اما از تو در عجبم،
کدام نیرویی ماورایی اینقدر بی شرمانه یاریت داد.
کاش وقاهت چشمانت را از نزدیک می دیدم.
کاش صدای قهقه ی مستانه ات را آن شب از نزدیک می شنیدم.
واله و شیدای چه کسی شدی که صداقتم را، عشقم را، امیدم را فروختی.
من جز مدارا با تو چه کردم.
چقدر بی هوا نابودم کردی.
تو حتی لکنت زبانم را نشنیدی، تپش قلبم را نفهمیدی.
شب های بی قراری و انتظار پشت خط تو چه طور بر من گذشت.
شاید تلفن را قطع کنی و جواب دل ساده ام را بدهی.
من حتی به یک دلجویی کوتاه هم قناعت می کردم.
اما تو حاشا کردی.
دلت حتی ذره ای هم برایم نسوخت.
دلت!
امان از دلت.
باور کرده بودمش.
این ماهیچه ی کوچک با من چه ها که نکرد.
چند شب پیش از آن 5شنبه(۱۸/۰۷) خواب بی وفایی ات را دیده بودم.
وقتی از خواب پریدم نماز شکر خواندم.
همه ی آنها خواب بود و من در حالی که نفس نفس می زدم لبخند روی لب هایم نشست.
چه زود خوابم را تعبیر کردی نامرد.
چشمم بی شرمی نگاهت را باور نکرد.
مثل دلم که بی وفایی ات را باور نمی کند.
دل است دیگر.
اما من مکالمه های طولانی و پی در پی ات را باور کردم.
و کثافت بودن بی حد و اندازه ات را.
همین طور حماقت خودم را در عشق نسبت به تو.
تو به التماسم اهمیتی ندادی.
من می خواستم معترف ضیافت های شبانه ات شوی.
شاید داغ عشق ننگینت کمتر بر دلم سنگینی کند.
ولی تو با بی تفاوتی هر اتهامی را رد کردی،
مرا هم پس زدی؛
و من ماندم دادگاهی که در ابتدا در آن شاکی بودم و...
حالا متهم به فریب خوردگی.
میان علامت سوال های بی شمار،
که چرا با من چنین کردی؟
من از دستت دادم
یا کس دیگری تو را از من گرفت؟
......
بدون تو هم می شود نفس کشید بهترینم.
اما... به سختی.

+از من رمیده ای و من ساده دل هنوز/ بی مهری و جفای تو باور نمی کنم/ دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این/ دیگر هوای دلبر دیگر نمی کنم

+من چیزی از نامردی نمی دونم. اگر بلد بودم نه دیگه دلم می سوخت. نه حال و روزم این بود.

حیف شدی گلم

karentinia — Sat, 18 Oct 2008 09:27:18 GMT

می دانی گلم!
تو حیف شدی
اگر داوران این نقش آفرینی ماهرانه ات را می دیدند.
قطعا برنده ی جایزه ی اسکار تو بودی.
اما حیف که جز من
کسی شاهد بازی فریبنده ات نبود.
بازی چشم ها و لب ها.

چه.................طور؟!؟!؟

karentinia — Thu, 16 Oct 2008 21:23:56 GMT

خب عزیزم
با عدم احتساب دقیق دقیقه ها
فکر می کنم همین موقع ها بود
که زنگ می زدم و پشت خطت می ماندم.
تا صبح که خواب به چشمم نیامد.
بعد از آن هم که انکار خونسردانه ات دردی را دوا نکرد.
و من از آن شب تا به الآن
مدام با خودم فکر می کنم
پس آن حرف ها
آن حرف ها
آن حرف های قشنگ
چه بلایی سرشان آمد؟!
چه بلایی سر من آمد؟!
با من در خودت چه کردی؟!
چه طور کنارم گذاشتی؛ بی هیچ دلیلی.
در عرض چند ساعت چه طور من را فروختی.
من این همه پستی را چه طور در تو ندیدم.
چه طور باورت کردم.
نه
تو فقط به من بگو
فقط بگو
چه طور ترکم کردی؟!

پشم

karentinia — Fri, 26 Sep 2008 13:31:18 GMT

بگذارید
سبیل هایتان، مظفر الدین شاه را از رو ببرد.
و ابروهایتان، پاچه ی بز را رو سفید کند.
و با پشم های صورت و دست و پا و... کارخانه ی پشم ریسی افتتاح کنید.
"
"
"
شاید رستگار شوید و شما را مدرسه راه بدهند.

ما که رستگار نشدیم؛ در نتیجه امسال را غیر حضوری می خوانیم. لطفا ما را در این مهم یاری نمایید.

+سخت نگیر گلم! پشم هم چیز خوبیست.

هنوز برام... عزیزی

karentinia — Fri, 26 Sep 2008 01:12:18 GMT

هنوز برام عزیزی
هنوز برام همونی
به خاطر تو می رم
می خوام اینو بدونی

باز چرا خیس چشمات
باز چرا غصه داری
هیچی نگو می دونم
دیگه دوسم نداری

من که گذشتم از عشق
به خاطر دل تو
هر کاری گفتی کردم
که حل شه مشکل تو

من که به خاطر تو
از خودتم گذشتم
این شده حال و روزم
این شده سر گذشتم

+ای بابا...

پ.ن۱:امیدم نا امید شد.

عشق سوپر استاری

karentinia — Thu, 04 Sep 2008 22:39:18 GMT

ما برای امیر شهیار می میریم.
ما عاشق مهدی اسدی می باشیم.
ما قلبمان برای بهرام رادان می تپد.
ما دلمان برای سیاوش خیرابی (بهرام) ضعف می رود.
ما دیوانه ی حسام یاریار شده ایم.
ما حسین تهی را می پرستیم.
ما armin2@fm را شدیدا دوست می داریم.

و ما می خواهیم همه ی اینها را بوس (کوچولو؟!)، نه بوس(بزرگ)، نه یکم بیشتر کنیم.
اما حیف که ماه رمضان است و این کار ها خلاف شریعت می باشد.

+حالا ما با این همه عشق سوپر استاری چه کنیم؟؟؟

هی تو! حالا هی گیر بده که چرا من بیشتر از بوس بزرگ ~~نمی کنمت~~. آخه تو که هیچ کدوم از اونا نیستی.

ما.............................اما

karentinia — Fri, 08 Aug 2008 20:29:57 GMT

ما می خواهیم غضروف گوشمان را سوراخ کنیم، اما مامان نمی گذارد.
ما می خواهیم درس بخوانیم، اما منتظر جواب اقامتمان هستیم.
ما می خواهیم کلاس تنیس برویم، اما پول نداریم.
ما شدیدا پول لازم می باشیم اما با پدر قهر هستیم.
ما دوست داریم خودمان را دچار عشق مجدد بکنیم، اما نمی شود.
ما به دوست هایمان که با Love Boy Friend هایشان ازدواج می کنند حسودی می کنیم، اما چاره نیست.
ما دلمان می خواهد کله ی دختران مطلقه را که به طرز عجیبی شبیه Lucky Lock هستند را بکنیم، اما چه فایده.
ما می خواهیم به جای این دختران خوشبخت که شوهرهای بسی خوشتیپ و بسی بسی پولدار می کنند باشیم، اما نیستیم.
ما دوست داریم شبیه دافی های دلاری شویم، اما استحقاقش را نداریم.
ما می خواهیم رانندگی کنیم، اما هجده سالمان نمی شود.
ما می خواهیم مثل گذشته عشوه شتری بیاییم و دلبری کنیم، اما نمی توانیم.
ما دوست داریم دیگر کسی به ما نگوید یخ و تفلون هستیم، اما باز می گویند.
ما مشددا طالبیم پاریس هیلتون را با آن هیکل لاغر مضحک خفه کنیم، اما دستمان نمی رسد.
ما می خواهیم دهان کسانی را که وبلاگمان را فیلتر کرده اند سرویس کنیم، اما دچار کمبود جربزه هستیم.
ما...
ما بسی خسته و تنگدل می باشیم، شما چطور.